ฉันก็ไม่อยากเป็นคนขี้แพ้.. ในเวลาอ่อนแอไม่ขี้แง..

มุมที่ฉันน่ะยังแข็งแรง..

เรื่องราวมากมายไม่แคร์..

พยายามแสดง..ว่าฉันนั้นยังไม่เป็นอะไร..

ไม่ว่าใครต่อใครเขาก็ต่างมองต่างเข้าใจ

ฉันก็ยังคงสดใสในวันที่ฉันไม่เหลือใคร

ยิ้มที่ ให้ใครต่อใคร..ฉันนั้น ยังแอบร้องไห้..

*ปากบอกไม่คิด..แต่กลับยังคิดถึงเธอ..

ดึกดื่นก็ยังนั่งเหม่อ..เพ้อละเมอ..

ยังเจอกับเธออยู่ในฝัน…

อวดเก่งเป็นยิ้ม..กลบเกลื่อนมันไปทุกวัน

คือสิ่งที่ฉันแกล้งทำ..ว่าลืมมัน..

ทั้งที่ไม่เคยจะลืมเธอเลย..สักครั้งนึง..

จะมีใครรู้ ใต้ความสดใส..

ของคนไม่เหลือใคร..

จะกี่ลมหนาว..ก็ยังเดียวดาย

หัวใจมันเฉาเหมือนตาย..

เจ็บปวดทุกครั้ง..ภาพในความหลัง

มันยังคงจำฝั่งใจ

เมื่อต้องเดียวดาย….

มันก็ยังคงเหงาอยู่ทุกวัน..

เมื่อไม่มีเธอให้กอด..

ข่มตาหลับฝันยังพบกัน..

ในจินตนาภาพหลอก..

ก็ได้แต่ปลอบใจ ไว้ในคืนมืดบอด

เจอใครก็บอกออกไปว่าฉันนั้นอวดเก่งไปวันๆ