Pagi-pagi sudah bangun,
Kopi di gelas lai tumpah,
Mau sarapan di warung,
Dompet kosong, tak ado pitiah.
Paniang kepalo den,
indak ado pitiah,
Pangangguran tingkek tinggi,
nasib ko ma malang bana,
Paniang kepalo den,
indak ado pitiah,
Nak ka manujuan do,
jaleh pado sanjo.
Cari kerja ke sana-sini,
Dari Padang sampai Pariaman,
Balik-balik cuma janji,
Ko nasib pangangguran.
Paniang kepalo den,
indak ado pitiah,
Pangangguran tingkek tinggi,
nasib ko ma malang bana,
Paniang kepalo den,
indak ado pitiah,
Nak ka manujuan do,
jaleh pado sanjo.
Nak ka samo kawan,
Malas mananyo pinjam,
Bialah den bersabar,
Sabunyo ado ujian.
Paniang kepalo den,
indak ado pitiah,
Pangangguran tingkek tinggi,
nasib ko ma malang bana,
Paniang kepalo den,
indak ado pitiah,
Nak ka manujuan do, jaleh pado sanjo.
Yo, yo, sabar dulu, bro, hidup keras,
Tapi kita terus maju, jangan patah pas!
Walau semua gelap, liat titik terang,
Rezeki pasti datang, yo, sabar yang menang!
Bergerak maju, tapi balik ke nol,
Rasa hidup ini kayak masuk jurang tol.
Dari Padang ke Pariaman, kosong harapan,
Balik-balik dapet cuma rasa kekecewaan!
Yo lah, sabar, nak...