Nefes alamaz oldum, sensiz bu dünyada

Ruhundan üfle, can bulayım.

Üşüyorum, kalbim kutuplarda sanki

Gel bir dokun bana kavrulayım.

Dondu nehirler yıkılır şehirler.

Yardım istesem, bana melek mi verirler?

Kayboldu anılar yanar yarınlar.

Yitirdik gitti en güzel yıllar.

Karanlıklar ülkesinde

Kralların öfkesinde

Sensizliğin ertesinde

Bir depremin öncesinde

Telefonun her sesinde

Şu istanbul kafesinde

Umudumsa son nefeste

Yoksun işte.