Ben sonbahardaki bir ağacın dalından düşen son yaprağı gibi son kez sevdim seni

Sararan yaprakların örtüsü gibi geçmişe bir ortu çektim

Üzerimize onca yağan çiğ damlaları gibi tertemiz yüreğimle gözlerimle geldim yürek bahçene

Hani sert kışları atlatıp ilkbaharda açmayı bekliyen bir papatyalarin bahanesi gibi

Beşinci mevsim gibi olumsuz gözlerinde seviyorum seni

Ucu bucağı gözükmeyen yüreğin gibi okyanusların maviliğinde sevgi yoluna sadece seni sevmeye adıyorum yuregimi

Çünkü senden başka bir dünyam yok benim için tüm gözler kör olmuş senin gözlerinin ezberiyim

Senin bir kokun için cehennemde yanmayi kabul eder ibadetim gibi kor ateşlerde yanarkende severim seni

Sen mabedim sen herşeyim içimdeki sevginden kopan kiyametimsin

Onur Kataroğlu