Deyirəm, ey, sənə qurban olum, a dərdli Kərəm
Sənə qurban olum, a dərdli Kərəm
Ürəyim dərd-qubar, gözlərim vərəm
Dəryalar mürəkkəb, meşələr qələm
Mirzələr yazdıqca dərdim var mənim
Dərdim var mənim...
Mən Kərəməm, mən Kərəməm
Ah çəkərəm, ağlaram
Dərdlilərin, ey, ürəyini dağlaram
Kimə gedib, kimə umut bağlaram?
Qərib qaldım, qərib qaldım
Güldürən yox, gülən yox
Gülən yox...
Deyir belə: “Yazıq ömrüm qürbət eldə keçibdir
Dərdimi bir bildirən yox, bilən yox
Getdi fürsət, əldə ikən qaçıbdır
Göz yaşımı sildirən yox, silən yox
Silən yox...”
Deyirəm, ay ağalar, uzaq yoldan gəlirəm
Baş üstündə qadir Allah, bilirəm
Gecdir, tezdir, bu dərdimdən ölürəm
Qiyamətdə yansam, yenə dözərəm
Dözərəm...
Aylar, illər həsrətini çəkərdim
Üzü dönmüş bivəfa yar, belə bax
Gözəllərdə sərxoş gəzmək man olmaz
Açılmış bir gümüş kəmər, belə bax
Belə bax...
Deyir, belə dərin-dərin dəryalara dalmışam
Ay aman, ay aman, ay aman...
Dərin-dərin dəryalara dalmışam
Saralıban gül rəngimdən solmuşam
Mən Əsliyəm, mən Əsliyəm
Öz elimdə qalmışam
Arzum idi, öz elimdə qalaydım
Qalaydım...
Mən Kərəməm, həsrət qaldım bu dünyada xoş günə
Fələk bir ox atdı ömrüm köksünə...
Adım bəlli, xan əslinin eşqinə
Yolduruban durnalar tökün tellərin...
Tellərin...
Kərəm, sənin əqli-huşun olsaydı
Öz yerində sultan idin, xan idin
Uymasaydın özgələrin felinə
Gəncə gözəllərindən birin alaydın
Alaydın...
Uca dağ başını qar aldı, getdi
öznın məskənin sar aldı, getdi, ey...
Hər kim ki yar sevdi, yar aldı, getdi
Mənimki də qara gəldi
Belə bax, belə bax, belə bax
Axşam oldu, qarlı dağlar aşaram
Sellər kimi çağlayaram, coşaram
Gecə-gündüz qəmli nəğmə qoşaram
Oyan, Kərəm, bu eşqimdən nişan al
Oyan, Kərəm, bu eşqindən bişərəm
Mən çəkərəm xan əslinin nazını
Qış eylərəm baharımı, yazımı
Qəm üstündə kökləmişəm sazımı
Qəmli sazım çaldıran yox, çalan yox
Çalan yox... Çalan yox...
Belə mən çəkərəm xan əslinin nazını
Qış eylərəm baharımı, yazımı
Qəm üstündə kökləmişəm sazımı
Qəm üstündə kökləmişəm sazımı
Qəmli sazım, qəmli sazım çaldıran yox, çalan yox
Çalan yox...
