Kağıtlara bakarak öğrendim katlanmayı
Ruhlarımız sessizce ağlarken uyumayı
Sar sar sar beni
Öpüşün daha dün gibi
İkimizden biri ölmeliydi
Yanıyor evim aklıma düştüğün an
Nefret ediyorum senden o zaman
Biliyorum eskisi gibi olamaz artık hiçbir zaman
Yanıyor evim seni çok özledim tamam
Nefret ediyorum kendimden o zaman
Biliyorum eskisi gibi olamaz artık hiçbir zaman
Her akşam dalıyorum bu bahçeye
Dikenlerle dolu göğsünün üstünde dinlenmeye
Sar sar sar beni
Öpüşün daha dün gibi
İkimizden biri ölmeliydi
