มาเย้อขวัญผู้ข้าเอย ให้ตายละผู้สาวเก่า คือมาอยู่หน้าเฮือนบ้านเฮา ยืนเว้าอยู่กับผู้เป็นแม่ บาดเห็นอ้ายเจ้าส่งยิ้มให้ แล้วฟ้าวอ่วยหนีไปบ่แคร์ กะเลยหย่างเข้าไปถามแม่ ว่าเขามีหยังให้เฮาซ่อยบ่ ผัดเห็นซองน้อยสีนวลอ่อนๆ แต้มกลิ่นน้ำหอมมันเตะดังตึ้ง จนล้มลงทั้งยืน นอนเกลือกขี้ดินสะอื้น ย้อนมันฮู้ว่าแฟนเก่าเจ้าของ เพิ่นสิเข้าบายศรีกินดองละมื้ออื่น น้องสิเป็นแฟนเขาอย่างถืกต้อง ละบ่มีสิทธิ์ขัดขืน มันทรมานใจตื่ม เจ็บแท้หนออันเก่ายังลืมบ่ได้ เฮาคือจั่งเลิกกันไปได้บ่ทันดน น้องกะส่างบ่หลูโตนหัวใจของอ้าย ว่ามันสิเจ็บอยากอายคนส่ำได๋ ที่แฟนเก่าหัวตะเลิกกันใหม่ๆมื้ออื่นสิแต่งงานแล้ว โอ หะโอ โอ้ โอ้ โอ๋ โอ โอ้ โอ ผัดเห็นซองน้อยสีนวลอ่อนๆ แต้มกลิ่นน้ำหอมมันเตะดังตึ้ง จนล้มลงทั้งยืน นอนเกลือกขี้ดินสะอื้น ย้อนมันฮู้ว่าแฟนเก่าเจ้าของ เพิ่นสิเข้าบายศรีกินดองละมื้ออื่น น้องสิเป็นแฟนเขาอย่างถืกต้อง ละบ่มีสิทธิ์ขัดขืน มันทรมานใจตื่ม เจ็บแท้หนออันเก่ายังลืมบ่ได้ เฮาคือจั่งเลิกกันไปได้บ่ทันดน น้องกะส่างบ่หลูโตนหัวใจของอ้าย ว่ามันสิเจ็บอยากอายคนส่ำได๋ ที่แฟนเก่าหัวตะเลิกกันใหม่ๆมื้ออื่นสิแต่งงานแล้ว เพิ่นสิเข้าบายศรีกินดองละมื้ออื่น น้องสิเป็นแฟนเขาอย่างถืกต้อง ละบ่มีสิทธิ์ขัดขืน มันทรมานใจตื่ม เจ็บแท้หนออันเก่ายังลืมบ่ได้ เฮาคือจั่งเลิกกันไปได้บ่ทันดน น้องกะส่างบ่หลูโตนหัวใจของอ้าย ว่ามันสิเจ็บอยากอายคนส่ำได๋ ที่แฟนเก่าหัวตะเลิกกันใหม่ๆมื้ออื่นสิแต่งงานแล้ว