Sabah olunca hep Düşüyorum yalnızlığa İçimde bir nefret Kızıyorum insanlığa Vaktimden fazlaca Gezdim karanlıkta Kalbimde arar oldum Gerçek bir fırtına Döne döne durdu bak zaman Yanına ne kalır bu hayattan Ölmüşüz daha yaşamadan Birbirimize bakamadan