Mijn taal is jouw thuis niet Maar ook taal is toch een keus Als ik met mijn ogen ruik En met mijn huid jou zie Dan is elke afspraak Elk sociaal verhaal, elke conventie Een intentie de z’n vorm niet overstijgt Als jij danst Lees ik mezelf in jou Een balans tussen vrij zijn En toch thuis bij jou Waarschijnlijk is het zinloos In ons denken en ons doen En zijn we niet veel verder dan toen Dit vissenbrein waarin we De hele wereld zijn en Niets tegelijk We vechten, bevriezen, we vluchten Maar zolang er een verhaal te maken is Is het woord ons wapen Een retorische sabel En tussen fabel en werkelijkheid Geen onderscheid Als jij danst Lees ik mezelf in jou Een balans tussen vrij zijn En toch thuis bij jou Als jij danst Als jij danst Als jij danst